طب فیزیکی دیسک کمر

طب فیزیکی دیسک کمر راه حلی بسیار راحت تر نسبت به جراحی باز برای درمان دردهای دیسک و همچنین آرامش آنهاست. ستون فقرات دارای مهره ها و دیسک های مختلفی ست که در ناحیه کمر به دلیل کارکرد بیشتر، دریافت فشار مضاعف در طول شبانه روز و عوامل مختلف ممکن است دچار آسیب شوند.

 

آسیب های دیسکر کمر مختلف است، گاهی به دلیل بد نشستن دیسک ها دچار بیرون زدگی می شوند، گاهی بر اثر فشار بیش از اندازه به مهره ها به دلیل برداشتن وزنه ای سنگین دیسک ها دچار پارگی و بیرون زدگی ماده ژلاتینی داخل دیسک می شوند و… . در تمامی این موارد می توان به جای جراحی از روش های بسیار مناسب طب فیزیکی در جهت درمان دیسک کمر استفاده کرد.

چگونگی انجام طـب فیزیکی دیسک کمر

طب فیزیکی شیوه های بسیار متنوعی برای درمان بسیاری از دردهای استخوانی و مفصلی دارد که با توجه به شرایط بیمار و همچنین تشخیص پزشک، از یک یا چند مورد آن استفاده می شود.
چنانچه فردی دچار عوارض و دردهای ناحیه کمر به دلیل دیسک گردید پس از مراجعه به متخصص و تایید عارضه، پزشک روش های متنوع طب فیزیکی را برای درمان پیشنهاد و آغاز می کند. این روش ها عبارتند از:
– درمان های دارویی
– ماساژ درمانی
– آب درمانی
– استفاده از جریان الکتریکی
این 4 مورد تقریباً مهم ترین مواردی هستند که در طـب فیزیکی دیسک کمر استفاده شده و بیشترین نتایج مثبت را نیز به همراه دارند.

مزایای طب فیزیکی دیسک کمر

یکی از مهم ترین دلایلی که هم پزشکان و هم بیماران تمایل به استفاده از این نوع درمان برای رهایی از دردهای بسیار سخت دیسک در ناحیه کمر دارند عبارتند از:
– عدم نیاز به جراحی باز و ایجاد برش های سنگین
– نتیجه گیری فوری
– عدم نیاز به دوران نقاهت مانند روزهای پس از جراحی باز
– لذتبخش بودن انجام تمامی شیوه های طب فیزیکی به خصوص ماساژ و آب درمانی
– عدم وجود برش بافت و بخیه های فراوان
– آشنایی با شیوه های ورزشی مختلف برای روزهای پس از بهبودی تا بتوان از آنها برای حفظ کردن سلامتی دیسک ها مجدداً استفاده نمود
– هزینه مناسب نسبت به انجام انواع جراحی باز و سنگین
با در نظر گرفتن این مزیت ها، نه تنها خود بیمار بلکه حتی پزشکان نیز تمایل فراوانی دارند که این بیماری سخت را به کمک طب فیزیکی درمان نمایند.

 روشهای تشخیص دیسک کمر

درمان دیسک کمر با طب فیزیکی یا هر روش دیگری مستلزم تشخیص دقیق آن است. برای تشخیص دیسک کمر، پزشکان از روش‌ های مختلفی استفاده می‌ کنند. که عبارتند از:

معاینه و بررسی پرونده بیمار

پزشک از بیمار درباره علائم، سابقه بیماری و هرگونه آسیب قبلی سوال می‌ کند. معاینه فیزیکی نیز شامل بررسی دامنه حرکتی، قدرت عضلانی و وجود حس یا عدم وجود حس در نواحی مختلف بدن است. همچنین ممکن است پزشک متخصص شما براساس صلاحدید خود تست ‌هایی برای ارزیابی درد و عملکرد عصبی انجام دهد.

MRI (تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی)

ام آر آی نوعی روش تصویربرداری نرم‌ افزاری است که تصاویری دقیق از بافت ‌های نرم، از جمله دیسک ‌ها و عصب ‌ها ارائه می ‌دهد. MRI می‌ تواند وجود فتق دیسک، فشار به عصب‌ ها و دیگر مشکلات را نشان دهد. یکی از مزایای اصلی MRI این است که از اشعه ایکس استفاده نمی‌ کند.

CT (توموگرافی کامپیوتری)

CT برای بررسی ساختارهای استخوانی و همچنین بافت ‌های نرم استفاده می ‌شود. این روش می ‌تواند به شناسایی مشکلاتی مانند شکستگی‌ ها یا تغییرات استخوانی کمک کند. CT معمولاً برای بیماران که نمی ‌توانند MRI کنند، به عنوان یک گزینه جایگزین برای تشخیص دیسک کمر استفاده می ‌شود.

تصویربرداری با اشعه ایکس

اشعه ایکس معمولاً به عنوان اولین مرحله در تشخیص استفاده می ‌شود. این روش می‌ تواند شکستگی ‌ها یا تغییرات استخوانی دیسک کمر را نشان دهد، اما نمی ‌تواند مشکلات دیسک نرم را به وضوح نشان دهد. بنابراین در مواردی که پزشک از عدم مشکل و آسیب دیسک نرم کمر اطمینان دارد، می تواند برای تشخیص دیسک سخت کمر تصویربرداری با اشعه ایکس را تجویز کند.

 

آزمون ‌های عملکردی

آزمون های عملکردی برای ارزیابی عملکرد عصب‌ ها و تشخیص آسیب ‌های عصبی انجام می ‌شوند. تست ‌هایی مانند EMG (الکترومیوگرافی) و NCS (تست سرعت عصب) می ‌توانند به شناسایی مشکلات عصبی مرتبط با دیسک کمر کمک کنند.

روش ‌های تشخیص دیسک کمر که در بالا گفته شد، ابتدا به شناسایی دقیق بیماری کمک می‌ کنند. با استفاده از معاینه بالینی و تصویربرداری، شدت آسیب مشخص می ‌شود. پس از تشخیص، طب فیزیکی دیسک کمر به عنوان یک روش موثر درمانی معرفی می‌ شود.

متخصص طب فیزیکی با توجه به شدت آسیب، برنامه ‌ای تنظیم می کند که بتواند به کاهش درد، بهبود عملکرد و افزایش دامنه حرکتی بیمار کمک کند.

 

کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی دکتر احمد محمود آبادی

تکارتراپی،ارتوکین،اوزون تراپی